Hüzün kokan ve yalnızlıkla sulanmış çiçeklerim var,
önümde amansız bir karanlık, geçiş yok!
bu koyu karanlığın bir adım ötesi, ölüm.
ne geceyi yırtarcasına patlayan gök gürültüsü ,
ne de karanlığı küçük saniye parçalarında yırtan şimşekler
düşen her yağmur damlası,
Beynime bir kurÅŸun
her gök gürültüsü
amansız çığlığım.
korkularım en az benim kadar güçlü,
egolarım en az benim kadar çarpık.
yalnızlıktan olsa gerek, tutunamamaktan.
yüzleşmelerdeyim, yüzlerce yüzümle
ya kendimi bulmaya çalışırım,
ya da sadece intihar saatindeyim…
Nuri Deniz Doğançay
Pingback: Yaşam Kaynağı | MilaT